(1) Gecarbureerde motorfietstandwielen vereisen een gecarboneerde laag op het tandoppervlak. Wanneer het “gecarbureerde-warme extrusie”-proces wordt gebruikt, hangt de verdeling van de gecarboneerde laag nauw samen met de vervormingsmethode bij het vormen van tandwielen. Voor het tangentiale gespleten extrusieproces wordt de gecarboneerde laag bij de tandwieltanden opnieuw verdeeld vanuit de gecarboneerde laag op het oppervlak van het cilindrische plano. Bij het “carburerende-warme extrusie”-proces van tandwielen is de vervormingstijd korter en kan de diffusie van de gecarboniseerde laag worden genegeerd. Nadat de cilinder een tandwiel is geworden, wordt het oppervlak duidelijk aanzienlijk vergroot en verandert de dikte van de gecarboneerde laag aanzienlijk. Wanneer de gecarboneerde laag tangentiaal wordt samengedrukt tijdens het vormingsproces, neemt de dikte van de gecarboneerde laag toe, anders neemt de dikte af; en de gecarboneerde laag. De dikteverandering hangt af van de hoeveelheid tangentiële vervorming. Daarom kan de dikteverdeling van de gecarboneerde laag worden gecontroleerd door het regelen van de tangentiële vervorming van de gecarboneerde laag tijdens de warme extrusie van het tandwiel.
(2) Op basis van inzicht in het vormingsproces van tandwieltanden van motorfietsen, verdere discussie over de verandering van de gecarboniseerde laag van de cilinder naar de gecarboniseerde laag van het tandwiel bij het vormen van het tandwielgedeelte: de cilinder gedrukt door de vrouwelijke tanden. De gecarboniseerde laag wordt de gecarboniseerde laag van het tandwielwortelgedeelte. De verandering moet plaatsvinden van het cilinderoppervlak naar het tandworteloppervlak, en hoe eerder het deelneemt aan de vervorming, hoe groter de reksnelheid, hoe dunner de gecarboneerde laag; integendeel, als gevolg van de extrusie van de matrijs. Wanneer de druk ervoor zorgt dat het concave deel van het drukdeel de wortel van de tand wordt, wordt het metaal van het drukdeel van de matrijs tussen het metaal en het radiale deel van het metaal de tandkam deel, dit deel van het metaal wordt samengedrukt door de twee aangrenzende gesplitste tanden aan de bovenkant, waarna de dikte van de gecarboneerde laag toeneemt; wanneer de vervorming toeneemt en het contact met de vrouwelijke mal wordt onderworpen aan voldoende wrijving van de vrouwelijke mal, kan de dikte van de gecarboniseerde laag worden verminderd wanneer uitrekking optreedt.